Öyle çok kolaymış gibi Almanci demeyin.

1960 larda başladı Anadolu'dan ilk işçi göçü bir süre çalışıp geri döneriz diye gittiler Arkasında yaşlı gözler bırakarak....Giderken Akan Yaşlarını göstermeden içine akıttı 

Gittigi yerde Yabancı işçi Vatanında Adı Alamancı kaldı 


Belki bu yazı yeni nesil için birşey ifade etmeyecek veya anlamsız gelecek nedeni tartışılır ama ilk nesil den bir büyügümüzün kaleme aldığı  bu metin ayrılık acı hasret mürekkebi ile  kaleme alınıp yazılmış 


Her Almanci'nin ve her ölümün hikayesi vardır.


Gurbette yaşamayan gurbet denilince aklımıza bir ilden ile gitme gelmesin aynı kültür içinde seyahat veya göç büyük anlam ifade etmez  

Ama Avrupa işçi olarak giden için 

Bildiğiniz açık ceza evi.


Bir yıl hiç durmadan çalışır, izin paranızı biriktirir imkanınız varsa senede 1 kere gidersiniz köyünüze  vatanınıza. Özür dilerim tezek kokusunu özlemişsinizdir 


Çünkü yazın 4 kişilik bir ailenin uçak parası şanslıysanız  yaz tatili döneminde minimum 2000€ tutar.


Birde harçlığın olacak yanında, 

Bi 2000€ da o.


Yani, sevdiklerini öpüp koklamanın bedeli minimum 4000€ .eee gurbetten gelmişsin Almancı Amcan dayın geldi 


Gurbette yaşayanlar mutluluklarını satın alır, söke söke alır öyle gelir bir aylık izinle  Vatanına .


Çünkü yaz oldumu ortalama  2 misli artar herseyin fiyatı.


Koskoca bir yılda vatan toprağına basabilmek için bedelini öder ve sevdiklerini bir kere görür bir Alamancı


Kardeşlerini,annesini, babasını, arkadaşlarını o koca yılda bir kere öpüp koklar ama DOYAMAZ. nasıl doysun sayılı gün hemen biter 


Türkiye'ye gitmene bir kaç ay kala geçmez o günler, bitmez.


Uçağa binince saatler ilerlemez.

Gittiğinde bitmesin, yavaş geçsin günler diye edersin dua’larını.


Gurbetten gelen misafirlerinizi izleyin uzaktan.


Geç yatarlar ama ne kadar geç yatarlarsa yatsınlar erken kalkarlar.


Ne kadar az uyursa o kadar çok kalmış gibi hissederler çünkü.

Yıllarca aynı sevinçle gider gelirler sevmeye doyamadıklarına.


Her sene ailelerinden ayrılırken bir yanı ölür gurbetçilerin.

Gelirken heyecandan, dönerken ömürlerinden hep bir yanları eksilir.


Geleceği zaman ailesi karşılar sevinçle,evde bayram havası olur ama yolcu ederken cenaze evine döner orası.


Kimsenin yüzü gülmez, herkes ağlar.


O gitme diye bakan son bakışlara cevap veremeyip, çaresizce dönüp gidenlerdir gurbetçiler.


Böyle geçer bir gurbetçinin ömrü.

Sonra bir bakarsın birgün bir uçak iner!


Ailesi gelir,tabutunu teslim alır gurbetçinin.


Gülerek heyecanla beklenen o misafir ağlanarak ağıtlarla karşılanır son kez.


Kimsesiz gibi.


Bir uçağın deposunda bir eşya gibi gelir,sevdiklerine ve ülkesine.


Kısaca gurbet yarı ölümdür. 

Almanci

2 Yorumlar

Yorum Gönder

Daha yeni Daha eski